Nog even en dan zal het updaten van deze WebLog eindigen. Na zes jaar bloggen is het dan mooi geweest. Tot die tijd zullen er nog enkele schrijfsels uit het archief voorbij komen. Schrijfsels waarvan inmiddels een uitgebreide selectie ook in boeken is vastgelegd. Binnenkort komt daar nog een boekje bij. En intussen ben ik ook te volgen via Twitter.

De Volkskrant-rubriek Het Nieuwste Schavot heeft De kortste column van de wereld. TwenteSport heeft De kortste column van Twente. Deze WebLog had De kortste column van Goor. Ietsje langer dus dan de andere twee. Hieronder een paar uit het archief.

Johan en Barbara
september 2007

De bekerwedstrijd tussen Feyenoord en FC
Utrecht zag ik niet. Wel op RTL 7 nog even de
nabeschouwing. In de studio Johan Derksen,
die volgens mij beter een andere hobby kan
zoeken. Die ergert zich namelijk kapot aan alles
wat met voetbal te maken heeft. Wat zit hem
dwars? Dan Barbara Barend. Die interviewde
Feyenoord-coach Bert van Marwijk. De
Rotterdammers schenen een slechte eerste
helft te hebben gespeeld, maar liepen na rust
met 3-0 over de Utrechters heen. Barbara bleef
echter maar doorzaniken over het slechte eerste
bedrijf, over het tweede werd niet gesproken.
Ik hoor echter veel liever over het goede. U
toch ook?

Trots
november 2007

Mensen die houden van hun voetbalclubje
omdat die hen dierbaar is, daar is niks mis mee.
Wel als het doorslaat in een trots die wordt
overgelaten aan het onderbuikgevoel en
waarbij een wij-zij situatie wordt gecrexeberd.
Zoals de Vlamingen en de Walen. Van
waardering voor anderen is dan geen ruimte
meer of, nog erger, alles van de anderen
wordt als negatief beschouwd. Het kan
uitmonden in afkeer, haat en het als beesten
tekeer gaan. Trots als teken van zwakte. Als
je je sterk voelt, hoef je toch niet overmatig
trots te zijn?

Francofiel
juli 2008

Ik ben een liefhebber van Frankrijk. Het land,
het leven en de romantiek. La Douce France.
De beroemde Franse keuken en de mooie
wijnen uit Bordeaux, de Bourgogne of de
Rhxf4nevallei. Stokbrood, nergens zo lekker als
in Frankrijk. De geschiedenis, de taal en de
chansons. Une belle histoire en Venise van
Julien Clerc. Sentiment. De cultuur en de
natuur. Bouwstijlen, schrijvers en filosofen als
voorbeeld voor de wereld. De Alpen, Camargue,
Cxf4te d'Azur, Dordogne, Provence en
Pyreneexebn. Voor elk wat wils. Avignon, Cannes,
Metz, Nancy en Nice. Parijs, prachtige stad.
Montmartre, Arc de Triomph, Champs-Elysxe9es.
De Tour de France. Vive la France, vive le Tour!

Stadions
oktober 2008

Ik was voor het eerst in de Grolsch Veste, het
stadion van FC Twente dat is uitgebreid naar
een capaciteit van zox92n 24.000 stoeltjes. Er zijn
Tukkers die er nogal trots op zijn, op dat
stadion. Alsof ze het zelf hebben ontworpen,
betaald en gebouwd. Ikzelf heb echter niet
zoveel met die alsmaar groter, moderner en
multifunctioneler wordende stadions. Geef mij
maar de klassieke stadions. Het liefst oud, klein,
kneuterig, karakteristiek. Monnikenhuize en de
Wageningse Berg, waar door de oude garde
nog met weemoed over wordt gepraat. Het
Gemeentelijk Sportpark aan de Bornsestraat in
Almelo, met die prachtige houten tribune in
Engelse stijl. Nostalgie.

Vlamingen
april 2009

In volle jacht op Tom Boonen en Thor
Hushovd werd Filippo Pozzato in Parijs-
Roubaix bespuwd en met bier overgoten. Ook
de autox92s van zijn Russische wielerploeg
Katusha werden niet ongemoeid gelaten. Tja,
het Vlaamse chauvinisme zit soms diep. In
plaats van liefde voor de koers is het vaak
toch ook vooral liefde voor de Vlaamse
renners. Hoor ze maar eens praten op de Grote
Markt voor de start van Vlaanderens Mooiste
en lees de Vlaamse kranten. Zie de Vlaamse
leeuwen overal wapperen en hoor ze Stijn
Devolder eens aanmoedigen daar bij de
finish in Meerbeke. En dan is er nog die
Michel Wuyts, geilend op zijn Tommeke. Het
sierde de geklopte Pozzato dat hij Boonen in
de velodroom van Roubaix een welgemeend
schouderklopje gaf. Kunnen sommige
Vlamingen nog wat van leren. Veel anderen
ook.

Dopingverhalen
juli 2009

Tijdens de persconferentie na de ploegentijdrit
van gisteren, haalde Lance Armstrong nog
even uit naar de pers. Teveel journalisten
komen volgens hem alleen maar naar de Tour
voor smeuxefge dopingverhalen, terwijl er
genoeg mooie sport is om over te schrijven. Ik
adoreer Armstrong niet zoals Mart Smeets dat
doet, ben eigenlijk helemaal geen fan van de
zevenvoudig Tourwinnaar, maar ben het hier
wel met hem eens. Ik wil namelijk niet lezen
over epo, insuline en testosteron. Nee, ik wil
lezen over tumultueuze sprints, over
waaierrijden en over het verschil van 2,86
meter tussen Cancellara en Armstrong.
Wielerfans malen nou eenmaal niet om een
pilletje meer of minder, helaas doen journalisten
dat wel.

meer korte columns